Kolorowanki  
dla 3-latka

Trzylatek to artysta pełną gębą: ma zdanie, ma ulubione kolory i ma... jeszcze niewprawną rączkę. Ten zestaw powstał dokładnie dla niego – każdy rysunek to jeden duży, znajomy kształt: miś, serce, domek, żabka albo jabłko. Bez plątaniny detali, w której mała kredka mogłaby się zgubić.

W wieku trzech lat dziecko przechodzi od bazgrania do pierwszych świadomych ruchów: zaczyna domykać koła, próbuje mieścić się w konturze, uczy się chwytu pisarskiego. Duże pola kolorowanki są jak siłownia dla tych umiejętności – każdy ruch kredki wzmacnia mięśnie dłoni i koordynację oko–ręka, które za dwa lata zaowocują pierwszymi literami.

Pozwól dziecku wybrać samodzielnie – to połowa sukcesu. Trzylatki najchętniej sięgają po to, co znają z codzienności: własny domek, przytulankę-misia, owoc z kuchennego stołu. Znajomy kształt daje poczucie bezpieczeństwa i podpowiada kolory, a to z kolei pierwsze samodzielne decyzje twórcze.

Najlepsze efekty daje kolorowanie wplecione w codzienny rytm: po obiedzie, przed bajką, w sobotni poranek. Krótko, bez oceniania, z rysunkiem powieszonym potem na lodówce. Taki rytuał uczy dziecko, że tworzenie jest normalną częścią dnia – a Tobie daje kwadrans ciszy przy kawie.

• Trzylatek zaczyna domykać koła – to kamień milowy motoryki małej.
• W tym wieku pojawia się chwyt trójpalcowy – przedsionek chwytu pisarskiego.
• Trzylatki najchętniej malują wszystko ulubionym kolorem – i to jest w porządku.
• Dziesięć minut kolorowania dziennie robi więcej niż godzina raz w tygodniu.
• Nazywanie kolorów podczas malowania przyspiesza ich zapamiętywanie.
• Trzylatek uczy się przez naśladowanie – koloruj obok, a zobaczysz efekt.
• Wyjście za linię to nie błąd, tylko trening, który sam się koryguje.
• Najpierw duże pola, potem detale – tak rozwija się kontrola ruchu.
• Praca powieszona na lodówce buduje poczucie sprawczości malucha.
• Kredki trójkątne same ustawiają palce we właściwej pozycji.